Međunarodni dan maternjeg jezika obeležava se svake godine 21. februara, sa ciljem promovisanja jezičke i kulturne raznolikosti, kao i višejezičnosti širom sveta. Ovaj datum ustanovila je UNESCO 1999. godine, a od 2000. godine obeležava se na globalnom nivou.
Datum 21. februar nije izabran slučajno. Tog dana 1952. godine u Daki, današnjem glavnom gradu Daka, studenti su stradali protestujući jer njihov maternji jezik, bengalski, nije bio priznat kao zvaničan. U znak sećanja na njihovu borbu za pravo na jezik i identitet, UNESCO je proglasio ovaj dan međunarodnim praznikom.
Prema podacima Ujedinjenih nacija, u svetu se govori više od 7.000 jezika, ali je gotovo polovina njih u opasnosti od nestajanja. Svake dve nedelje jedan jezik nestane, a sa njim i deo kulturnog nasleđa, tradicije i kolektivnog pamćenja jednog naroda. Upravo zato Međunarodni dan maternjeg jezika ima za cilj da podseti na značaj očuvanja jezika, posebno onih kojima govori manji broj ljudi.
Stručnjaci ističu da obrazovanje na maternjem jeziku ima ključnu ulogu u razvoju deteta, jer omogućava lakše usvajanje znanja i jača osećaj pripadnosti zajednici. Istovremeno, učenje stranih jezika doprinosi međusobnom razumevanju i povezivanju kultura.
U Srbiji se ovaj dan obeležava kroz tribine, radionice, književne večeri i školske programe posvećene jeziku i pismenosti. Posebna pažnja posvećuje se očuvanju jezika nacionalnih manjina, kao i negovanju srpskog jezika i ćiriličkog pisma.
Međunarodni dan maternjeg jezika podseća nas da je jezik mnogo više od sredstva komunikacije – on je temelj identiteta, kulture i istorije jednog naroda. Čuvajući svoj maternji jezik, čuvamo i sopstveno nasleđe za buduće generacije.
