Velika sreda, koja nas uvodi u samu završnicu Velike, odnosno Stradalne nedelje, jedan je od onih dana kada se ritam svakodnevice gotovo neprimetno usporava. Nema buke, nema slavlja – samo tišina, molitva i sećanje na događaje koji su zauvek promenili hrišćanstvo.
U kalendaru Srpske pravoslavne crkve, ovaj dan nosi snažnu simboliku. Veruje se da je upravo na Veliku sredu doneta odluka o pogubljenju Isusa Hrista, raspećem koje će uslediti na Veliki petak. Zato ovaj dan nosi težinu izdaje, ali i ljubavi – jer se istovremeno Crkva seća žene koja je skupocenim mirom pomazala Hrista, kao i trenutka kada ga je Juda Iskariotski izdao.
U liturgijskom smislu, Velika sreda donosi i promene. Prestaje služenje Pređeosvećene liturgije, kao i čitanje molitve Svetog Jefrema Sirina uz velike poklone. U hramovima se tog dana obavlja i Sveta tajna jeleosvećenja – jedan od najvažnijih obreda, tokom kojeg se vernici pomazuju osvećenim uljem kao simbolom isceljenja, kako telesnog, tako i duhovnog.
Ovaj dan prirodno vodi ka najvažnijim trenucima hrišćanske godine – Velikom četvrtku, Velikom petku, Velikoj suboti i konačno Uskrsu.
