Pravoslavni episkop šabački doneo je odluku o reorganizaciji parohija na području Eparhije šabačke, kojom se selo Čokešina izdvaja iz dosadašnje čokešinske parohije i pripaja parohiji pri hramu Svete velikomučenice Marine u Novom Selu.
Prema ovoj odluci, Čokešina broji 175 domaćinstava, a njenim pripajanjem parohiji u Novom Selu ukupan broj domova u toj parohiji povećava se na 434. Parohiju u Novom Selu ubuduće će činiti sela Čokešina i Novo Selo.
Za sprovođenje odluke zadužen je arhijerejski namesnik loznički, protojerej Dragan Jeremić, koji će izvršenje sprovesti zapisnički i dostaviti izveštaj na uvid.
Nakon sprovođenja ovih promena, predviđeno je gašenje čokešinske parohije, budući da svi njeni domovi prelaze u sastav parohije u Novom Selu.
Odluka je doneta na osnovu članova 23 i 24 Ustava Srpske pravoslavne crkve, u saradnji sa nadležnim eparhijskim organima.
O Manastiru Čokešina
Manastir Čokešina je ženski manastir pripada Eparhiji šabačkoj Srpske pravoslavne crkve, nalazi se u istoimenom selu, u podnožju Vidojevice, planine Cer.
Manastir Čokešina predstavlja nepokretno kulturno dobro kao spomenik kulture od velikog značaja.
Po legendi manastir je zadužbina Miloša Obilića. Manastir je kao i selo nazvan po Bogdanu Čokeši nekadašnjem mačvanskom vlastelinu. Godine 1458. postaje vlasništvo velikog logotega Stjepana Ratkovića, a iz tog vremena potiču i dve sačuvane kamene ploče u podu crkve. U periodu od 1707. do 1732. godine, posle velike seobe pod patrijarhom Arsenijem Čarnojevićem, u manastiru je postojala škola na čelu sa igumanom Vasilijem. Turci su zatim zapalili i srušili manastir. Na starim temeljima 1786-86. izgrađena je nova crkva, koja je ponovo srušena u vreme Prvog srpskog ustanka kada se ovde odigrala bitka između Srba i Turaka, poznata kao Boj na Čokešini. U manastirskoj porti podignut je spomenik sa grobnicom u znak sećanja na srpske ustanike.
Današnja crkva manastira Čokešina građena je između 1820. i 1823. godine zaslugom kneza Miloša i njegovog brata Jevrema. Crkva je posvećena je rođenju Presvete Bogorodice. Ikonostas je iz 1834. a konak na sprat iz 1918. godine. Bombardovanjem u septembru 1941. manastir je uništen, a obnovljen je ponovo 1962. godine. Jedno vreme tu je bila bolnica i mesto boravka siromašne dece iz raznih krajeva zemlje.
Jedno vreme starešina manastira je bio Mitrofan Matić koji je ubijen 1941. godine i sahranjen u manastiru.
Šabačke novosti/Zozi infomedia
